Zelfs de selectie van Dick Advocaat en Willem van Hanegem kon er op een gegeven moment niet meer omheen. Villa Tubantia gaf de Oranje-uitvalsbasis Albufeira kleur. Een gesigneerd shirt, een cap met krabbels of eventjes op de foto met Van Nistelrooij en Van de Sar. De bezoekers van de tijdelijk buitenverblijf van deze krant volgden in de afgelopen 25 dagen de verrichtingen van het Nederlands elftal op de voet. Ze waren de buren van Oranje. En met hen ook de lezers.

Villa Tubantia vormde tijdens het EK 2004 een gezellige oostelijke enclave aan de Algarve. Prijswinnaars, relaties en gasten uit alle windstreken kwamen op bezoek, wisselden ervaringen uit tijdens het happy hour en proefden de sfeer in het vriendelijke Portugal. Ze bezochten de trainingen, de wedstrijden en de tv-uitzendingen. Het was letterlijk en figuurlijk warm toeven aan de boorden van de Atlantische Oceaan. In en rond Villa Tubantia worden vandaag de oranje vlaggetjes opgeborgen en gaat de sleutel in het slot. Er viel de afgelopen weken geen onvertogen woord. En ook geen druppel regen.

Vrijdagmorgen. Pine Cliffs heet de luxe plek waar het Sheraton Hotel staat. We rijden er even naar toe. Het Nederlands elftal woonde er een maandje, maar moest donderdag in allerijl de koffers pakken.

Even wat rondneuzen daar. Eens kijken of alle kamers nog voorzien zijn van deuren. En of de lakens weer ontknoopt zijn. Op de parkeerplaats staan tientallen (heel grote) auto's met Portugese vlaggen eraan in alle maten en soorten. Het optimisme kent ook hier inmiddels geen grenzen meer.

We gaan het hotel binnen. Tsjonge, wat een weelderigheid. We lopen door brede gangen. De spiegelwanden maken er zalen van. Aan de achterkant is het uitzicht schitterend. Er zijn weinig mooiere plekken op de wereld. Dennenbomen, de blauwe hemel en de zee vormen het decor van een vrij groot zwembad. Een vrouw smeert haar bovenlichaam in. Hopelijk doet ze daarna wel haar bovenstukje weer aan, maar dat terzijde. Hier en op het strand, dat een metertje of veertig lager ligt, slijten de rijken der aarde hun vrije tijd. Zo te zien zijn het mensen die 365 dagen per jaar vakantie hebben, hoewel de meeste nog lang niet de pensiongerechtigde leeftijd bereikt hebben.

Op naar de achthoekige bar. Luis Vasgues, de barkeeper, voorspelt lachend een 3-0 overwinning voor zijn land. Losgeslagen! 'Zijn de Nederlanders al weg?' vraag ik hem. 'Ja,' zegt hij, 'gisteren hebben we ze uitgezwaaid. Alleen Davids schijnt hier nog te zijn. Misschien vertrekt hij vandaag. Advocaat? Die is ook nog ergens in de buurt. Ik hoorde dat hij nog niet terug is gegaan naar Nederland', lacht Luis mysterieus.

Hij laat kleurenfoto's zien waar hij op staat met Van Nistelrooij en Frank de Boer. 'Sympathieke jongens', zegt hij met ogen vol bewondering. 'Jammer dat hij vier maanden uitgeschakeld is', wijst hij op De Boer.

Luis vertelt dat de spelers en trainers van Oranje elke avond na het eten een tijdje bij hem in de bar kwamen, voor wat vertier en ontspanning tijdens de hectiek van EK. 'Ze dronken vooral koffie. En vruchtensappen voor de vitamines. Zo heb ik ze allemaal gesproken behalve Advocaat. Die heb ik hier niet gezien', zegt Luis. We gaan nog even op zoek naar 'het kamertje' van Advocaat. Jammer, we mogen niet naar binnen. Ik had graag nog even willen kijken.

Misschien lag er nog en kladje met een proeve erop van de mogelijke opstelling voor de finale. Doel: vdSar, achter: Reiziger, Stam, De Boer en vBronckhorst, midden: Bosvelt, Cocu, Davids en Bouma, voor: Heitinga en Zenden. Zoiets. Misschien vinden we er de restanten van een meubel dat eens 'stoel' genoemd werd, of de scherven van wat eens een glazen kan was. Welk drankje zou hij tijdens zijn nachtelijke contemplaties gedronken hebben? Helaas. Ik kan het u niet melden.

Terug naar Luis Vasgues. We moeten nog afrekenen. Twee drankjes: 19.50 euro. Ik durf het niet om te rekenen in guldens.

Gijs Eijsink

NB. Luis vertelt me nog dat ik op dezelfde stoel zit dan Patrick Kluivert een paar dagen eerder. Ik antwoord: 'Er is nog een overeenkomst tussen Patrick en mij. We hebben beide geen seconde meegedaan aan dit EK.'

De haardracht van de Oranje-spelers maakt op haar geen indruk. 'Die jongens hebben toch allemaal lang haar?' , oppert Marlous Busger op Vollenbroek (27). Van de Portugese kapsels is ze beter op de hoogte.

De in Enter geboren en getogen kapster bezit sinds vier jaar een eigen hair-lounge in Boliqueime, een dorp in de buurt van Albufeira. 'Mijn vriend Harold heeft een feestcafé in Albufeira, zodoende ben ik in Portugal terecht gekomen.' In haar zaak knipt, wast en kleurt Marlous vooral de lokale bevolking, meest Portugezen en Engelsen. 'Na de overwinning op Nederland was het een dolle boel. En het leuke is dat ze mij ook kwamen bedanken voor de sportiviteit van Oranje en de supporters.'

Met vader Hans, die tot vier jaar geleden een varkenshouderij had in Enter, bezocht Marlous de spannende kwartfinale Nederland-Zweden. In alle opzichten een bijzondere ervaring. ' Het is wel grappig dat ik in Portugal voor het eerst in aanraking ben gekomen met Oranje en voetbal. Ik had in mijn hele leven nog nooit een wedstrijd gezien.' De oud-Twentse vond het moeilijk om partij te kiezen. 'Beide landen hebben mijn sympathie. Een finale Portugal-Nederland was het mooist geweest.'

Een van de 50.000 toeschouwers bij de wedstrijd Portugal-Nederland was Hans Deters. Het was zijn eerste bezoek aan een wedstrijd van Oranje. De ondernemer uit Neede genoot enorm, maar plaatste tussen het genieten door de ene curieuze aanmerking na de andere. Tot groot genoegen van zijn omgeving.

Villa-gast Hans Deters vond zijn eerste interland een machtige belevenis, maar bedoelde daarmee vooral de entourage. Tijdens de wedstrijd zat hij op het puntje van zijn stoel. Echter, regelmatig veerde hij op als hem iets niet aanstond. Zijn eerste reactie betrof de Portugees Maniche die na een onschuldig duel bleef liggen. 'Afvoeren die man,' riep hij. Afvoeren? 'Ja, meteen weg ermee. Ik vind dat altijd belachelijk. Iedereen blijft altijd maar liggen. Vervolgens lopen ze naar de zijlijn en even later lopen ze weer in het veld alsof er niets gebeurd is. Ik zou ze gewoon laten liggen. Meestal staan ze vanzelf weer op, uitzonderingen daargelaten.'

Even later. Nederland speelt uit sportieve overwegingen na een blessurebehandeling de bal over de zijlijn ten faveure van de Portugezen. Deters roept: 'Niks teruggeven. Wie doet dat nou? Sportief? Dan hadden ze elkaar toch ook niet getrapt. Het is een keiharde wedstrijd om een finaleplaats en daarin geef je elkaar niks terug.' Cocu schiet rakelings naast. 'Makaay had hem gemaakt', zegt Deters. Hij is een fan van Makaay, dat hadden alle villa-bewoners inmiddels wel in de gaten. 'Waarom? Omdat hij op mijn zoon lijkt en omdat hij gemakkelijker scoort dan Van Nistelrooij. Voordat die eens uitgedraaid is, is de kans verkeken.'

Over de 'vallende ziekte' van Robben, die bij de lichtste aanraking op de grond valt, is Deters eveneens radicaal. 'Gelijk wisselen, die jongen. Hij is al vijf keer zomaar gevallen. Weg ermee, geen mentaliteit. Daar win je geen wedstrijd mee en voor zo'n speler kom ik niet naar het stadion.'

Zelfs toen het rust was, mopperde Deters. 'Wat gebeurt er nu? Niks dus. Ik zit hier een beetje naar een leeg veld te kijken. Moet je in Amerika komen, daar zie je nog eens wat. Er kan toch wel wat show gemaakt worden. Zelfs bij Sportclub Neede gaat in de rust de drumband even rond. Er zit 50.000 man te kijken en er gebeurt niets. Belachelijk.'

Na afloop liepen Deters en de andere villa-gasten een half uur langs honderden uitzinnige Portugezen om bij de auto te komen. 'Ik voelde me een schlemiel met mijn oranje shirtje en pet. Ach', zegt hij met een kwinkslag, 'ik ben een oranjefan tegen beter weten in. Stoaj doar te spring'n voor Oranje. Het is maar voetbal.'

De witte veldkeien bij de oprit naar de melkveehouderij van de familie in Tubbergen zijn oranje geverfd. De zeventig koeien moeten het echter een tijdje zonder boer Theo stellen. De man die zeventien jaar lang het doel van TVC’28 verdedigde, verblijft in de Algarve.

Gisteren bezocht hij met zoon Mark, eveneens keeper bij de blauw-witten, het happy hour van Villa Tubantia. ‘We volgen Oranje op de voet’, vertelt Theo. Daar moet je iets voor over hebben. Zoals een negen uur durende treinreis naar de wedstrijd in Porto.

‘In de eerste drie wagons zaten de Duitsers, daarna waren er twee neutrale compartimenten en achterin acht rijtuigen vol met doldwaze Nederlanders. Wat een belevenis.’

Na de groepswedstrijden ‘vlogen’ vader en zoon naar huis. ‘Gelukkig was ik geslaagd’, zegt Mark, ‘met allemaal goede cijfers. Nu kan ik binnenkort aan mijn studie integrale veiligheidskunde aan de Saxion Hogeschool beginnen.’

Mark wordt in Tubbergen gezien als de toekomstige goalie van het eerste. ‘Hij is fanatiek, reageert snel en heeft een goede wedstrijdbeleving. Alleen bij corners moet hij beter worden’, analyseert Theo (500 wedstrijden in het eerste).

‘Mijn vader was een goede duiker, heel fanatiek, iemand die mij altijd aanwijzingen geeft. Soms tot vervelens toe’, reageert junior.

Zondagavond. Olhos d'Agua. De bewoners van Villa Tubantia dineren op steenworpafstand van Villa BvD. Tegenover mij de mozaïeken muur van het restaurantje, links over de tafel heen zie ik de oceaan, boven mij de lichtblauwe lucht, achter mij het strand, onder mij de terrasstoel en rechts staat een vrouw van ongeveer zestig jaar boven op een stoel. Ze is ganz im weiss. Witte blouse, witte broek, witte schoenen. Schuin voor haar staat haar man. Hij is nog bruiner en is eveneens in het wit. De twee toeristen zwaaien met beide armen, want verderop is niemand minder dan Lee Towers zijn fossiele repertoire met het nog nooit zo massaal opgekomen publiek aan het oefenen. Ze moeten allemaal meezingen. You never walk alone. 'Zwaaien met die armen'. Dus doen ook die twee naast mij dat met volle overgave. De man draait zich even om naar zijn vrouw. Hij straalt. Wat kan het leven anno 2004 toch hemels zijn.

De uitzending begint. Onze tafel stoomt leeg. Het hoofdgerecht wordt met permissie uitgesteld. Want we hebben plaatsen gereserveerd. Jan Mulder van dichtbij zien, Frits en Henk, Lee en het onvermijdelijke Groningse leeghoofd Bartina Koeman, dat gaat voor alles. Ik hoef er niet naar toe. Eén villagast blijft ook achter. Wij hebben alweer genoeg van de uitzendingen van BvD. Afgezaagd, verdord.

De twee witte toeristen staan nog altijd op hun stoel. Hun toetjes verpieteren. Nog een villagast meldt zich terug bij de tafel. Hij baalt. De rijzige Oldenzaalse meubelboer laat met zijn bronzen stem weten dat hij de uitzending niet goed kan zien en dat het dan van hem ook niet meer hoeft. Voor ons is dat prettig. Want hij kan goed vertellen. Heel goed zelfs en hij heeft overal een mening over. Hij wijst op de witte toeristen naast ons. 'Derderangs mensen', zegt hij geïrriteerd. 'Zo'n vrouw die op de stoel gaat staan, die heeft toch geen fatsoen. Ik zie dat meteen ja. Absoluut derderangs. Als ze onder het eten op de stoel wil staan, laat ze dat dan thuis doen.' Villa BvD vindt hij ook niks. De irritatie leeft door in zijn conclusies. 'Die Mulder kat alles af en Barend en Van Dorp praten het vervolgens weer een beetje recht. Mulder is een joker, meer niet. En wat heeft hij eigenlijk gepresteerd? Als voetballer vond ik het al geen topper en hij heeft zijn zoon aan een baantje geholpen bij de NOS.' Zo! Met de laatste twee uitspraken ben ik het niet eens. 'Dat is jouw mening', zegt hij. 'Ik vind het zo. En ik blijf ook vinden dat ik dit programma niet mooi vind. Op televisie lijkt het meer dan het is.'

Einde uitzending. Nog even de spotlights op het strand. Hier krijgt Frits elke keer een sms-je. De witte vrouw haast zich de trap af, ook het strand op. Haar man met fototoestel erachteraan. Het gaat haar om Jan Mulder. Dat lukt. Jan slaat joviaal zijn arm om haar schouder. Ze lacht voldaan. Weer een gelukkig mens erbij.

Jan-Willem Schipdam (35) uit Kortenhoef staat weer met beide benen op de grond. De piloot van de KLM, gast van Villa Tubantia, beleefde zaterdag de dag van zijn leven. De winst van Nederland op Zweden bracht hem in hogere sferen. Dat viel zelfs een cameraploeg van de Koreaanse televisie op. Ze zoemden in op de Leeuw van Twente, die zijn tijdelijke bijnaam dankte aan zijn fraai geschminkte gezicht.

De ontlading na de gewonnen kwartfinale was enorm. Jan-Willem Schipdam bedacht zich geen moment. Toen de menigte zich buiten het stadion in de euforie door de knieën liet zakken, om vervolgens met aanzwellend tromgeroffel massaal weer omhoog te komen, dook Schipdam er letterlijk middenin. Languit lag hij tussen de andere oranjesupporters en was zo het middelpunt van de feestvreugde.

Prijswinnaars Henk en Berthy van de Riet uit Aadorp genoten zichtbaar van dat moment. 'Natuurlijk, de wedstrijd was heel erg spannend. Maar de hele sfeer rondom de wedstrijd maakt ons reisje naar Portugal tot een onvergetelijke ervaring.'

Schipdam is samen met zijn zwager Wim Uunk uit Enschede in Albufeira. 'Eigenlijk had mijn vader de prijs gewonnen, Freek Schipdam uit Enschede. Maar mijn vader is gigantisch druk met de perikelen rond de Euregio ijsbaan in Enschede. Hij is er bestuurslid van. 'Gaan jullie maar', zei hij tegen Wim en mij. En dat vonden wij natuurlijk prima. Maar als mijn vader had geweten dat het hier zo schitterend was, had hij de prijs vast niet uit handen gegeven.'

Wim en Jan-Willem vinden beiden dat de spanning vele malen groter is als een beladen wedstrijd vanuit de luie stoel bij de televisie kan worden bekeken. 'In het stadion was de sfeer relaxt. Thuis had ik al tien keer op het toilet gezeten', biecht hij op. Dat Van Nistelrooij tot 'man of the match' werd uitgeroepen vindt het tweetal onterecht. 'Dat is absoluut Van der Sar. Die heeft ons er doorheen geholpen.'

In drommen en uit alle windstreken kwamen ze aan op vliegveld Faro om het Nederlands elftal in hun strijd tegen de Zweden te ondersteunen. Het legioen kleurde het centrum van Faro gisteren oranje.

De supportersclub Oranje ontving hen met open armen in een park, hartje centrum. Al in de ochtenduren schalden daar de krakers 'Hand in hand achter Oranje' en 'Nederland o Nederland' uit de speakers en werd de eerste polonaise ingezet. Het begin van een lange, warme dag feest in Faro.

Soms slaat de Oranje-koorts ineens toe en wil je naar Portugal, naar Faro, naar Nederland-Zweden. Dan wil je dat Nederlands elftal hoogstpersoonlijk zelf aanmoedigen.

Zo ging het de afgelopen dagen met talloze landgenoten. En als je dan ergens nog entreekaarten hebt weten te vinden, dan moet je nog aan een plekje in een vliegtuig zien te komen. Topvolleybalster Elles Leferink moest derhalve gistermorgen in alle vroegte opstappen op het kleine vliegveld van Paderborn om van daaruit naar Faro te reizen. Leferink knoopt er meteen een korte vakantie aan vast.

Villa Tubantia zorgde voor slaapplaatsen in Albufeira. Voor Guus van Lenthe, de elftalleider van Heracles Almelo, zijn zoon Patrick en Willem Rouwhorst, de horecaman uit Oldenzaal, lag de zaak wat ingewikkelder. Zij wilden per se naar de wedstrijd, boekten een enkele reis Faro, wilden vandaag terug en moesten uit arren moede maar een terugvlucht boeken vanaf het vliegveld Malaga aan de Spaanse Costa del Sol.

Van Lenthe en co zijn vandaag eerst per bus en trein onderweg van Faro naar Malaga om van daaruit terug te vliegen naar Münster. Dat is even doorbijten, maar dan ben je wel bij de voorname voetbalwedstrijd tussen Nederland en Zweden geweest.

De nieuwe gasten van Villa Tubantia zijn gisteren gearriveerd. Het zijn de prijswinnaars Henk en Berthy van de Riet uit Aadorp, Wim Uunk uit Enschede en Jan-Willem Schipdam uit Kortenhoef. Ze bevolken de komende dagen, samen met de genodigden Herman Cramer (Oldenzaal), Berto Janssen (Oldenzaal), Jos Leenders (Hengelo), Arthur van der Veer (Enschede), André Wanschers (Albergen) en Jan Lievers (Borne) de villa.

De prijswinnaars voor de kwartfinale kregen zes weken geleden al te horen dat ze naar Portugal mochten, op voorwaarde dat Nederland goed zou presteren. 'Nou, ik kan je vertellen dat de wedstrijd Nederland-Letland voor ons daardoor dubbel zo spannend was', zegt Henk van de Riet.

ONTMOETING. Terwijl de bewoners van Villa Tubantia nog even moesten wachten bij het vliegveld Faro voor ze konden doorreizen, zagen ze ineens een aantal politieagenten naderen en gevolgd door de bus met de Duitse selectie.

‘We hebben ze meteen spontaan toegezongen’, lacht Hengeloër Jan Nijhof. ‘Schade, Deutschland, alles ist vorbei en zo. Ik zag dat Ballack heel erg chagrijnig was.’ De Bornse Ellen Loohuis vond het spijtig dat de bus zo hard reed. ‘De chauffeur wilde de mensen in oranje mijden. Ik vond het wel een tikkie sneu, want ik zag al een Duitse krant met vreselijke koppen.’

Ze komt rechtstreeks uit Gran Canaria, waar ze een grote fotoreportage voor het mannenblad Maxime deed. Maar nu is Kim Kötter uit Losser gearriveerd in Villa Tubantia in Albufeira.

De vrouwelijke villabewoners trekken meteen profijt van haar aanwezigheid. Kim is meer dan bereid enkele kneepjes van het modellenvak met hen te delen. In de badkamer geeft ze een stoomcursus hairstyling. En aan de rand van het zwembad deelt ze tips uit voor zwoele blikken in de camera. 'Gewoon je ogen een beetje dichtknijpen en kijken met een blik van 'ik wil je'.
Toegegeven, het is even oefenen, maar het resultaat mag er zijn. Portugese mannen opgelet, Charlie's Angels are back in town.

Kim is in Albufeira aangekomen om Jan van Halst op te volgen. De resterende dagen in Villa Tubantia neemt ze de rol van gastvrouw op zich.
De carrière van Kim Kötter zit behoorlijk in de lift. De voormalige Miss Universe Nederland krijgt steeds meer en grotere opdrachten. De fotoshoot in Gran Canaria bijvoorbeeld telt twaalf pagina's plus de cover. Ze prijkt in september in het mannenblad.
'Het is een hele fashion-fotoshoot geworden. Mogelijk is er ook interesse uit andere landen voor deze reportage.'

Met enkele televisiezenders is Kim's manager in onderhandeling over een programma, dat ze zelf heeft bedacht en uitgewerkt. 'Het wordt een lifestyle-programma voor jongeren in de leeftijd van elf tot zestien jaar. Dat is een doelgroep die veel bezig is met uiterlijkheden. Hoeveel pubers zijn er niet onzeker vanwege hun beugelbekkie, een plotseling opgekomen pukkel of de ontwikkeling van hun persoonlijke kledingstijl? Het programma gaat Kim's World heten en ik neem de rol van grote zus op me.'

Voorlopig amuseert Kim zich kostelijk in Villa Tubantia en de directe omgeving. Haar voetbalkennis heeft ze de afgelopen tijd opgekrikt. Wat haar betreft kan de bal blijven rollen.

De supportersclub van Oranje wil een rechtszaak aanspannen tegen een 'tweelingbroer' van de Wortelman. De enige echte Wortelman, Louis ten Elzen uit Hengevelde, is het plagiaat meer dan zat. Hij overweegt zelf eveneens een rechtszaak aan te spannen, nu de 'tweede wortelman' zijn foto heeft gebruikt in een advertentiecampagne voor T-Mobile.

'In een huis-aan- huis blad in Hengelo verscheen ineens een advertentie met mijn hoofd daarop. En hij de revenuen opstrijken zeker. Dat pik ik niet', zegt een boze Ten Elzen, gisteren te gast in Villa Tubantia in Albufeira.

De dubbelganger kaapte ook al de kaarten van alle wedstrijden voor het EK voor de neus van Ten Elzen weg. Gelukkig kon dat nog op tijd worden rechtgezet. De twee wortelmannen stonden afgelopen zaterdag in Porto ineens oog in oog bij de ingang van het stadion. Beiden mochten het stadion niet binnen voordat de met wortels versierde helm werd afgezet. Ten Elzen weigerde.

ALBUFEIRA - De eigenaresse van Dom Diniz, een horecagelegenheid in de directe nabijheid van Villa Tubantia, was gisteren zeer vereerd toen een compleet elftal uit Nederland haar etablissement betrad.

Ze herkende de taal - Nederlands - en dacht meteen dat het in Albufeira bivakkerende Oranje haar restaurant had uitverkoren voor een gezellig etentje. Trots vertelde ze haar andere gasten dat ze het Nederlands elftal van spijs en drank mocht voorzien, hetgeen ze deed met alle egards.

De ontnuchtering volgde pas na het toetje. Het elftal dat in Dom Diniz gegeten had bleek niet Oranje, maar HSC'21 te zijn, dat de afsluiting van het seizoen aan de Algarve viert. Jammer voor de vlijtige gastvrouw. Een schrale troost was nog wel dat ze de kampioen van Nederland bij de zondagamateurs had mogen bedienen.

Villa Tubantia leek gisteren op een duiventil. Gasten kwamen, gasten gingen. De wisseling van de wacht ging gepaard met enthousiaste verhalen van de vertrekkende groep 2 aan de nieuwkomers van groep 3.

Over het heftige bezoek van het eerste van HSC'21. Over gescoorde handtekeningen van bekende Nederlanders. Over de perfecte onderlinge sfeer in de villa en de goede zorgen van Jan van Halst.
De mondhoeken van de nieuwkomers, die zich op tuinstoelen in de schitterende villatuin hadden genesteld, krulden. Nou wisten ze het zeker; het zouden vijf onvergetelijke dagen worden.

De nieuwe gasten van Villa Tubantia zijn de prijswinnaars Giny en Martin Kromhof uit Almelo en de gebroeders Henk en Gerrit Peters uit Goor. Verder hebben de genodigden Jan Nijhof (Hengelo), Gerard Oude Reimer (Hengelo), Ellen Loohuis (Borne), Harry Blankenvoort (Vasse) en Eric Olyve (Borne) hun intrek genomen in Villa Tubantia.

Weinig parkeerruimte, slechte bereikbaarheid, te veel gezag te paard met een onduidelijke missie, te smalle toegangspaden, te kleine ingangen en dus eindeloze wachttijden in- en om het stadion voor en na de wedstrijd. De Nederlandse oranjesupporters, en zeker ook de ploeg van Villa tubantia, hebben slechte herinneringen aan Aveiro.

Niet alleen omdat Oranje hier zaterdagavond ten onder ging tegen Tsjechie. Maar ook omdat de organisatie rondom de wedstrijd bedroevend was. De infrastructuur was nog lang niet klaar en voor- en na de wedstrijd werden de 30.000 toeschouwers over een grintpaadje van anderhalve meter breed geloodst. Voor het stadion was het eindeloos dringen geblazen en zelfs na afloop buiten het stadion moesten de toch al teleurgestelde oranjefans zich door een flessehals van enerzijds agenten te paard en anderzijds een stoffig taluud persen.

Het gloednieuwe, kleurrijke Municipality Stadion ligt eigenlijk nog midden in een zandbak. De voorzieningen rondom de accommodatie zijn nog niet klaar. De weinige op- en afritten van- en naar het stadion waren grotendeels en om volstrekt onduidelijke redenen afgezet. Kortom: Aveiro, dat nooit meer.

Daar staat hij, midden tussen het oranjepubliek in het doldwaze centrum van Aveiro. Jan Smit, voorzitter van Heracles Almelo, is ook in Portugal. Hij geniet van het EK en bezoekt een paar wedstrijden van Oranje. Maar zelfs hier in het bruisende Portugal kan de markante leidsman van de Almelose club de verloren strijd om de promotie niet loslaten. Ook in Aveiro wordt hij er weer mee geconfronteerd.

'Net niet, he. Jammer Jan. Volgend jaar beter'. Smit krijgt een aai over zijn bol. Van een wat opgewonden oranjesupporter. De voorzitter lacht erom: 'Het klopt. Ik kom er hier ook niet vanaf. Ik het het eerlijk gezegd ook nog niet verwerkt. Heracles Almelo was zo dicht bij promotie. De club was er absoluut klaar voor.' Smit ontmoet hier in het knotsgekke Aveiro, in de uren voorafgaand aan de wedstrijd tegen Tsjechie, het gezelschap van Villa Tubantia. En daarin zit een bekende voor hem: Heraclied Enrico Grobben, ook bestuurslid en een van de drijvende krachten binnen de club.

Natuurlijk nemen de heren de laatste stand van zaken door wat betreft Heracles. Namen voor nieuwe spelers worden nog niet genoemd. Het gerucht doet de ronde dat Geert den Ouden (ex-RBC, ex-Excelsior) de nieuwe spits wordt. Smit wil er niet op reageren. Wel zegt hij: 'We willen volgend jaar opnieuw een gooi doen naar de eredivisie. Als club zijn we er klaar voor. Nu de spelers nog. Als we volgend jaar promoveren, is het achteraf misschien niet zo erg dat we het dit jaar niet hebben gehaald. Laten we daar dan maar vanuit gaan.'

VALE DE LOBO - Bert Bodde uit Ootmarsum is in voetbalkringen een getapte jongen. De elftalleider bij KOSC weet precies waar zijn jongens mee te prikkelen zijn.

Samen met gasten van Villa Tubantia bezocht Bodde (38) de prachtig geleden opnamelocatie van het tv-programma ' Oranje in Portugal'. Daar nam hij, met instemming van de productieleiding, de regie over bij de bar. Bodde mocht zelf de biertjes tappen en gratis uitdelen.

ALBUFEIRA - Tukkers staan hun mannetje in Portugal. Op allerlei plaatsen duiken ze op. Julius Ter Haar uit Holten, topman van Oad Reizen, bezoekt alle locaties waar Oranje actief is. Hij kijkt of het vervoer naar wens verloopt, neemt de accommodaties onder de loep en bespreekt met reisagenten hoe het toerisme aan de Algarve zich ontwikkelt.

Robert J. Reinders uit Enschede, organisator van evenementen, ontvangt groepen genodigden in Porto en bezoekt de wedstrijden. Tevens zal hij als gastdrummer meespelen in de band van René Froger, tijdens het EK dagelijks actief bij SBS 6. Reinders en Ter Haar bezochten in Albufeira Villa Tubantia. Samen met de bezoekers van Villa Tubantia en Jan Mulder, ook niet onbekend in Twente, dineerden de Tukkers in Olhos d' Agua.

VALE DE LOBO - Alsof hij een scoutingrapport moest uitbrengen. Zo reageerde Louis van Gaal toen hij Jan van Halst ontmoette aan de rand van het zwembad bij de opnamelocatie van het SBS 6-programma ' Oranje in Portugal'.

De technisch directeur van Ajax drukte de gastheer van Villa Tubantia stevig de hand en complimenteerde hem uitvoerig. ' Jan, ik ontvang heel goede berichten over jou. Je doet het uitstekend'. Van Gaal acht Van Halst bijzonder geschikt voor een commerciele functie, zoals de oud-prof die momenteel bij FC Twente vervult. Ook Kees Jansma, Eddie Poelman, Danny Blind, Siert de Vos, Edward van Cuilenborg en René Froger kwamen Van Halst hartelijk de hand schudden.

ALMANCIL - Tijdens het wereldkampioenschap in 1974 veroorzaakten schaars geklede Duitse vrouwen een enorme rel. Ze doken met spelers van Oranje naakt het zwembad in.

Dit bracht weekblad Nieuwe Revu op het idee sportieve wraak te nemen. Twee vrouwelijke verslaggeefsters van het blad posteerden zich afgelopen week uitdagend gekleed op het strand voor het spelershotel van de Duitsers in Almancil aan de Algarve. De jonge vrouwen wisten naar eigen zeggen veelbelovende contacten aan te knopen met enkele Duitse spelers. Er werden telefoonnummers uitgewisseld en de dames wisten zelfs te penetreren in het Duitse spelershotel.
Dinsdag ' onthult ' Nieuwe Revu wat daarbij is voorgevallen.

ALBUFEIRA - De bewoners van Villa Tubantia zijn ontsnapt aan een fikse verkeersboete. Op weg naar de wedstrijd Nederland-Tsjechië in Aveiro werd het autobusje met acht inzittenden aangehouden door de Portugese politie. Dat gebeurde op de autobaan richting Lissabon.

Een aantal inzittenden had de autogordel niet om, hetgeen reisleider Jan van Halst en zijn gezelschap op een proces-verbaal kwam te staan. Toen een agent de bon uitschreef greep Van Halst een laatste (red- en smeer)middel aan: hij overhandigde de politie een oranjeshirt en een cap van Villa Tubantia. Deze vorm van omkoping werkte. De Portugese politie kneep een oogje toe en de bus mocht doorrijden.

Zo ben je in het regenachtige Nederland en een dag later sta je met een goed glas Vida Nova in de hand op de zonnige wijnproeverij van Cliff Richard aan de Algarve. Het overkwam de negen nieuwe gasten, die donderdagavond in Villa Tubantia zijn neergestreken. Na een rustig aanloopje in de ochtenduren kregen de Tukkers vrijdagmiddag een interessante rondleiding over de fraaie wijnlanderijen van de Britse zanger. Cliff zelf was overigens niet thuis maar hij had zijn gastheer afgevaardigd om de ploeg van Villa Tubantia te ontvangen op zijn fraaie 'second home' in Portugal.

Cliff Richard kocht het gebied twaalf jaar geleden en legde zich in de loop der jaren steeds meer toe op het maken van wijn. Inmiddels staat Vida Nova symbool voor het nieuwe leven van Cliff, die een flink deel van de opbrengsten overmaakt aan goede doelen.

In een fraai geïllustreerd foto-album wordt kleurrijk weergegeven hoe de artiest nieuw leven gaf aan de wijnproductie in de Algarve. Volgens de gids, een Engelsman die goed Portugees spreekt en alle toeristen dus de nodige uitleg kan geven, heeft Cliff op de wijngaard de nodige inspiratie opgedaan voor zijn repertoire. 'Leuk om hier te zijn. Het is de wijngaard van Cliff. Anders kom je hier nooit', zegt Gerrit List uit Borne, die samen met de andere nieuwe gasten in Villa Tubantia genoot van de eerste dag van het vierdaagse arrangement. En uiteraard ging menigeen met een goeie fles Vida Nova terug naar Villa Tubantia.

Een bonte mengeling van Tukkers, bekende Nederlanders en semi-prominenten. Het 'happy hour' in de tuin van Villa Tubantia werd vrijdagmiddag druk bezocht. Groep 2, die donderdagavond was gearriveerd, viel met de neus in de boter. Tussen vier en zes uur was het gezellig druk in de Twentse Residentie aan de Algarve.

Oud-doelman Piet Schrijvers, ex-voetballer René van de Kerkhof, columnist Hugo Camps, toekomstig Heracles-speler Nico Jan Hoogma, Gerrit Mulder (broer van Youri, zoon van Jan), de Twentse ondernemer in entertainment Robert J. Reinders en elftalleider Hans Loohuis van Quick 20 Oldenzaal met zijn echtgenote Marian meldden zich aan het 'Twents-Portugese schap'.

Op de borrel werd weer uitvoerig gesproken over Oranje en de moeizame missie van Dick advocaat. Gerrit Mulder had nog een nieuwtje: Barend, Van Dorp en Mulder beginnen aan hun laatste tv-seizoen.

TEAM. Jan van Halst is tevreden over de eerste gastenploeg uit Twente die hij in Villa Tubantia ‘aan het werk’ zag. ‘Jullie hebben je als een echt team gemanifesteerd’, sprak de gastheer bij de nabespreking, die hij hield kort voor de terugkeer naar Nederland van de eerste groep prijswinnaars en genodigden.

Van Halst, die zich opwierp als trainer/coach, vergeleek het vijfdaagse verblijf in Albufeira met een trainingskamp. ‘Net als bij voetballers, laat ik de laatste dag de teugels een beetje vieren.’

Na een enerverend en inspannend programma, met uitstapjes naar Nederland-Duitsland, de trainingen van Oranje, het spelershotel, tv-uitzendingen en een jeepsafari, kregen de acht mannen en vrouwen van Villa Tubantia vrijaf om op hun laatste dag in Portugal inkopen te doen.

In de tuin van Villa Tubantia werd kort voor vertrek door menigeen gespeecht en er werden cadeaus uitgedeeld. Conclusie: groep 1 is lovend over het weekje Villa Tubantia.

Groep 2 is gisteravond in de villa gearriveerd. Het zijn als prijswinnaars de echtparen Kleisman uit Lonneker en List uit Borne, en als genodigden Henk Jan Resink, Clemens Borghuis, Tonny Seiger, Enrico Grobben en Michel ten Hag.

De herinneringen aan zijn geboortestad Almelo zijn vervaagd. Henk Jan Smits, het kritische boegbeeld van Idols, bekend vanwege de op het voorhoofd geplakte zonnebril, weet nog dat hij op de Kanaalschool zat. Maar op zijn negende vertrok hij uit Twente. ‘Ik heb er niks meer mee. Ik ben er geboren, that’s it.’

Smits is in Albufeira een van de vele bekende Nederlanders die de aandacht trekken van de voetbaltoeristen. Hij wordt altijd gesignaleerd in gezelschap van zijn maatje Rob Stenders, met wie hij voor Yorin FM elke morgen een radioprogramma maakt. ‘De mensen willen, als ze ‘s morgens in de file staan, toch weten hoe het hier in Portugal rond het EK is. We brengen allerlei sfeerimpressies. We lopen er een beetje omheen.’

Smits, die donderdagavond Idol Boris zag optreden in Albufeira, is dankzij Idols een bekende Nederlander geworden. Hij gaat er niet onder gebukt, neemt ook in Portugal tijd voor de mensen die hem willen spreken en met hem op de foto willen. Ook de gebroeders Eijerkamp, de fanatiekste bewoners van Villa Tubantia waar het gaat om het leggen van contacten met bekende Nederlanders, laten zich graag vereeuwigen met Smits.

Dat gebeurt bij Estadio Municipal, het oefenterrein van Oranje, waar Smits als doodgewoon Oranjetoerist met een eigen cameraatje het pers- en mediacircus rond de spelers gadeslaat. Houdt hij eigenlijk van voetbal? ‘Nee, helemaal niet. Ik kon vroeger kiezen: Voetballer of muzikant. Ik ben muzikant geworden. Ik heb deze week voor het eerst in mijn leven een voetbalwedstrijd op tv helemaal gezien: Nederland-Duitsland. Het was natuurlijk een shitwedstrijd, maar ik heb heel geboeid zitten kijken. Gevaarlijk, want ik heb me voorgenomen hier niet het voetbalvirus op te lopen. Ik pas wel op, heb genoeg andere dingen te doen.’

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Dat gezegde geldt evenwel niet voor voetbalfans. Ondanks de vele publiciteit over de risico’s, zijn er nog altijd legio Oranjefans die kaartjes ‘kopen’ bij een (louche) tussenpersoon.

Enkele Twentse supporters zijn het slachtoffer geworden van de dubieuze praktijken van een kaarthandelaar in het Limburgse Roermond. Jan Koppelman (Vriezenveen) is één van de gedupeerden.

‘Via internet zag ik dat er nog kaarten voor Nederland-Duitsland te koop waren. Ik wilde er acht hebben. Dat kon, voor 150 euro per stuk. Ik moest er al één volledig aanbetalen.’

Nadat het geld was overgemaakt, reed de Vriezenvener naar het opgegeven adres in Roermond. ‘Toen ik daar arriveerde, kon ik me wel voor de kop slaan. Het was een gevaarlijke achterbuurt, met een huisnummer dat niet bestond.’

Via de supportersclub Oranje hadden Koppelman en zijn plaatsgenoot André Smit gelukkig al wel échte kaarten kunnen bemachtigen. De vliegreis naar Porto was tamelijk gecompliceerd: via Düsseldorf, Palma de Mallorca, Faro en Lissabon. Vier keer overstappen op zowel de heen- als de terugreis.

Koppelman en Smit, ook actief in de sfeercommissie van FC Twente, keken verrast op toen ze in het vliegtuig naar Faro plotseling Jan van Halst en de bewoners van Villa Tubantia ontwaarden.

Al snel klonken alle denkbare Twentesongs door het toestel. De ontmoeting met Jan verzachtte het leed van de kaartellende.

Het gezelschap van Villa Tubantia krijgt dinsdag op weg naar Nederland-Duitsland een smakelijk en vooral stadseigen voorproefje geserveerd. Want wie in Porto is, moet wel even een portkelder in.

Een gids van het elitemerk Osborne haalt de Tukkers op van het vliegveld in het hete Porto en neemt het gezelschap mee in de wereld van dit godendrankje. Porto, een majestueuze stad met statige kathedralen en markante, Middeleeuwse straten, dankt haar naam immers aan de port, de beroemde nectar.

Het woord port staat gelijk aan feesten, bruiloften, gelukkige momenten. Volgens de traditie wordt op elk belangrijk moment een fles port geopend. En dus ook nu, als de equipe uit Villa Tubantia zich meldt in het fraaie museum.

Met het bezoek aan de portkelder worden de Tukkers langzaam maar zeker in hoger sferen gebracht. Hoewel de meesten de drank in de traditie van het proeven weer uitspugen. Toch gaat niemand met lege handen naar huis; iedereen krijgt een fles mee. De rode port verdwijnt tussen het oranje textiel in de tassen.

Met het bezoek banen de Tukkers het pad voor prins Willem-Alexander, die volgende week in Porto wordt toegelaten tot het genootschap der portridders. Bij Osborne verheugen ze zich op de komst van de kroonprins, die een vierdaags bezoek aan Portugal brengt. De kans is aanzienlijk dat Willem-Alexander vervolgens een bezoek brengt aan een van de wedstrijden van het Nederlands elftal.

Het lijkt niet waarschijnlijk dat de prins zich net zo in het oranje hult als Koos de Groot uit Enschede en Peter Westendorp uit St. Isidorushoeve. Deze twee voetbaljunks hebben het deze week naar hun zin in Villa Tubantia en beleven vandaag in Porto het hoogtepunt. Ze gaan helemaal op in het Twentse gezelschap dat zich tijdens de reis verbroedert met veel Duitse supporters.

Osborne kiest partij voor Oranje. Onder leiding van de portpromotors krijgt de club uit Villa Tubantia een escorte naar het stadion. De gids meldt nog even dat ‘heel Portugal achter Oranje staat’. Logische taal als je volgende week prins Willem-Alexander ontvangt.

NAT PAK. Het eerste happy hour in de tuin van Villa Tubantia is meer dan geslaagd. Nico Jan Hoogma, ook op vakantie in Albufeira, kwam maandagmiddag op uitnodiging van Jan van Halst op de borrel.

De toekomstige speler van Heracles, die zes seizoenen actief was bij HSV Hamburg, mengde zich in de discussie over de ideale opstelling van Oranje en zijn nieuwe club.

In de gezelligheid van het happy hour liep Van Halst vervolgens een nat pak op, toen hij na de fotosessie op klassieke wijze in het zwembad werd gekieperd.

Gerard van de Pot (53) heeft zijn champagne op en bestelt een rondje bier. Als internationaal promotor van popartiesten in de stal van Universal begeleidt de man uit Enter de toppers die her en der optredens verzorgen in concertzalen of bij radio- en televisiestations verschijnen.
'Het is niet te voorspellen hoeveel exemplaren worden verkocht, maar dat zijn er snel tussen de 20.000 en 60.000 stuks.' Ter gelegenheid van de samenwerking tussen de beide bands verschijnt deze week de 'Best of Counting Crows', inclusief de hitsingle.

Met zijn vrouw is Gerard al ruim een week in het 'Oranjedorp' aan de zonnige Algarve. De Enternaren zijn gastvrij ondergebracht in het appartementencomplex dat Barend & Van Dorp ter beschikking staat.

Zanger Adam Duritz en gitarist David 'Immy' Immergluck, ingevlogen vanuit Los Angeles, bedanken Gerard omstandig voor de samenwerking. Van de Pot haalt bier. 'Neem ook vijf glazen witte wijn mee', vraagt Adam, 'ik heb sinds vanavond namelijk nieuwe vrienden!' Een handvol Nederlandse bakvissen wijkt niet van de zijde van de vocalist.

Gerard van de Pot pakt de koffers in. Voor hem is het EK 2004 in Portugal afgelopen. 'Hoewel, niet helemaal! Volgende week ga ik op stap met Nelly Furtado, de Canadese zangeres met een Portugese achtergrond, die de officiële EK-tune 'Forza' zingt. In Enter zullen ze Van de Pot deze zomer niet vaak zien.

Oranje traint op deze vrijdag dus achter dichte deuren. Een besloten training maar ook weer niet geheim, had bondscoach Dick Advocaat gezegd. Want totale afzondering is absoluut onmogelijk in dit vriendelijke Estadio Municipal, gelegen in een open, heuvelachtige omgeving. in Albufera. Vanaf hoger gelegen plekken rondom het complex zijn de, overigens niet al te spectaculaire, verrichtingen op de groene mat goed te volgen.
Maar een leger veiligheidsmensen zit het vaderlandse journaille dwars. Tom Egbers, de voormalige Almeloer in dienst van Studio Sport, voert een fel verbaal gevecht met het geuniformeerde gezag. Egbers en zijn ploeg willen aan de rand van een woonwijk opnamen maken van de training in het dieper gelegen stadion maar de NOS-ploeg stuit op een onverbiddelijk nee. Egbers: 'Wat een rare vertoning.' En wijzend op zijn lastigste tegenstander in deze confrontatie: 'Dat mannetje is de vervelendste van allemaal. De rest valt nog wel mee.'
Ook fotografen wordt verboden hun apparatuur in de aanslag te nemen. Een van de fotografen is het optreden zat en sprint met het toestel in de aanslag naar de rand van het stadion. Dat had ie beter niet kunnen doen. De waaghals verdwijnt in een stofwolk, veroorzaakt door agenten te paard die onmiddelijk in actie komen en de 'wetsovertreder' hardhandig de les lezen.

Twee uur nadat hij geland is op Faro Airport nestelt Jan van Halst zich op het gezellige strand van Olhos d'Agua. En laten daar nu net op dat moment Frits Barend, Henk van Dorp en Jan Mulder hun tv-ontbijt nuttigen. De eigenaren van Villa BVD zorgen direct voor een warm onthaal van hun collega uit Villa Tubantia.

'Hé Jan!', roept een enthousiaste Frits Barend en omhelst de zojuist in Portugal neergestreken gastheer van Villa Tubantia. 'We zorgen vanavond dat jullie tijdens de uitzending op de eerste rij zitten en wanneer kun je aanschuiven als gast aan tafel?' Op het strand zijn de laatste voorbereidingen gaande voor het dagelijkse ontbijtritueel van het populaire RTL-programma. 'Jongens, wacht even, Van Halst is er', roept Barend, waarop Van Dorp en Mulder hun conversatie staken. Opnieuw omhelzingen. Dit zijn villabazen onder elkaar.

Het is zaterdag, de eerste werkdag en opwarmronde voor de man uit Hengelo, die in de komende dagen en weken gasten zal ontvangen in een fraai gelegen villa even buiten Albufeira. Samen met zijn vrouw Karin, die er op toe zal zien dat het dagelijks 'happy hour' bij de Grolsch-bar in de villatuin niet uit de hand loopt, is Jan in opperbeste stemming gearriveerd. 'Kun je in Nederland bijna geen hand voor de ogen zien?', vraagt hij aan de familielid die zojuist meldt dat het thuis onweert, hagelt en bliksemt. 'Ik zie hier ook niets, zo strak schijnt de zon me in de ogen.'

Jan van Halst heeft amper voet gezet op Portugese bodem of het regent uitnodigingen om met gasten van Villa Tubantia een bezoekje te brengen aan de her en der rond Albufeira neergestreken sportprogramma's en de daar aanwezige Bekende Nederlanders. De eerste groep genodigden, die vandaag vertrekt richting Algarve, kan de borst natmaken. NOS Studio Sportzomer, Villa BVD en Oranje in Portugal houden stoelen vrij voor Tukkers.

'Ik ben reuze benieuwd hoe het nu toch met André Hazes is', zegt Van Halst. 'Een tijdje geleden moest hij in Hengelo weer op adem komen.' Nu vertoeft de Amsterdamse volkszanger in Olhos d'Agua waar hij maandag en dinsdag zal optreden bij Villa BVD. Ook in Portugal moet Hazes overigens weer op adem komen, want hij is ietwat ongelukkig gehuisvest in een appartement dat op welgeteld 106 traptreden hoogte bij de opnamelocatie ligt. 'Raggel is er ook', meldt een ingewijde. Die mededeling blijkt betrekking te hebben op de eega Rachel, die de zanger begeleidt. 'Wat zou het mooi zijn als André komende week ook nog even gaat zingen bij de bar van onze villa', oppert Jan.

Om twee uur 's middags voegen Jan Mulder en Frits Barend zich aan het Tubantia-tafeltje bij restaurant O Caixote. 'Water, alsjeblieft!', roept Mulder, 'het kost me moeite maar ik moet ontzettend veel water drinken bij dit weer.' Bovendien is voetbalexpert zeer onlangs onder het mes geweest ('gewoon een liesbreuk, maar het was nodig om in te grijpen, anders zakte alles weg naar de benen'), nog enig herstel vraagt. De nachten zijn bovendien lang aan het strand. Zo verzorgden Frank Boeijen en de groep Blöf gisteren een wonderlijke jamsession op het pleintje bij de appartementen van de mediavertegenwoordigers. 'Frits Barend droomde dat hij de mooiste muziek hoorde die ooit gemaakt werd. Toen werd hij wakker en bleek dat er echt gespeeld werd.'

Weer klinkt op het terras een mobiele telefoon. Sander Westerveld aan de lijn, vanuit het Sheraton Hotel Pine Cliffs waar Oranje uitrust na de ochtendtraining. Jan van Halst vraagt of hij de oud-Twente doelman nog even mag toespreken. Goedbedoeld heeft Jan natuurlijk altijd een paar tips. Westerveld lacht. 'Jan zal alle nooduitgangen van ons hotel wel kennen!'. Van Halst: 'Als ik je na twaalf uur vannacht op moet halen uit je hotel, dan hoor ik het wel'. Sander houdt de boot af. 'Ik ben bang dat het dan te gezellig wordt.'

De temperatuur van het zwembad is goedgekeurd. Ook het kwik in de termometer is acceptabel. Grolsch heeft zijn vrachtje afgeleverd. Het personeel heeft zich geinstalleerd en Jan van Halst is onderweg. Kortom: Villa Tubantia is klaar voor de start.
De accommodatie behoeft nauwelijks nog enige introductie. De oplettende lezer en internetter heeft de afgelopen maanden al lang opgemerkt dat de Twentsche Courant Tubantia tijdens het EK Voetbal een aangename dependance opent in Portugal. Dat toernooi begint vanavond en dus trapt ook de ploeg van Villa Tubantia vandaag af met actuele reportages vanuit Albufeira, het zonnige oord in de Algarve waar Oranje logeert en ook de Nederlandse media massaal kwartier hebben gemaakt.
Villa Tubantia ligt in een gebied waar beroemdheden zich thuisvoelen. Cliff Richard heeft zijn landgoed in de buurt en de Portugese sterspeler Louis Figo wordt regelmatig gesignaleerd in een nabijgelegen restaurant. Villa Tubantia is inmiddels fraai aangekleed met de nodige oranje franje. In de tuin is een terras ingericht met stoelen, tafels, parasollen en uiteraard een bierpomp van Grolsch. Ook aan de bewegwijzering wordt hard gewerkt. Met oranje borden worden bezoekers vanaf de hoofdweg naar Villa Tubantia geleid. Zaterdag meldt hoofdgastheer Jan van Halst zich in de villa, zondagavond komen de eerste gasten, waaronder vier lezers van deze krant. Ze zijn van harte welkom.

Hij zit er ontspannen bij op een terras bij een luxueus landhuis op een steenworp afstand van Villa Tubantia. Nico Jan Hoogma geniet nog na van zes seizoenen HSV Hamburg. Over een paar weken meldt hij zich bij Heracles Almelo: 'Ik ben heel blij met deze transfer.'

Nico Jan Hoogma is de laatste jaren vaste badgast aan de Algarve. Een ideaal vakantie-oord voor de voormalige verdediger van FC Twente. 'Een paar uurtjes vliegen en verzekerd van heerlijk weer. We komen hier graag', vertelt een bruingekleurde Nico Jan Hoogma, die nog maar net zijn aanvoerdersband in Hamburg heeft ingeleverd. Hij is met zijn gezin op bezoek bij kennissen en viert onder meer de zesde verjaardag van zijn zoontje Justin.
De omstandigheden zijn ideaal: terrasje, zwembadje, muziekje, biertje. Even geen sores voor het gezin Hoogma, dat midden in een verhuisperiode bivakkeert. Hamburg wordt na zes jaar de rug toegekeerd, het nieuwbouwhuis in Oldenzaal is bijna klaar. Nico Jan: 'Ik heb een geweldige periode gehad in Hamburg. HSV is een fantastische club, de Bundesliga is top en we hebben het gewoon in Duitsland goed naar de zin gehad. Dit vertrek was al lang gepland. Het is een bewuste keuze, beter voor het gezin. En ehhh, ik ben inmiddels 35.'
Heracles wacht. Net geen promotie. Hoogma heeft de laatste wedstrijden van de nacompetitie intens meegeleefd met de Almelose club: 'Na drie wedstrijden dacht ik: dat halen ze. Leuk, toch weer op het hoogste niveau. Jammer dat het niet is gelukt.'Maar Hoogma verheugt zich op het komende jaar met Heracles Almelo in de Gouden Gidsdivisie en gaat er vanuit dat hij straks naast de in goede vorm stekende Peter Reekers in de defensie staat: 'Heracles is een prima club. Dit is voor mij op dit moment een perfecte overstap.'

De Goorse Football Club GFC is de bindende factor. 'Voetbal is ons allen met de paplepel ingegoten.' En dezer dagen zorgt het oranjegevoel voor extra 'cement' tussen de Tukkers, die twee dagen geleden vanuit Munster zijn overgevlogen naar de Algarve. Hoogtepunt van de Portugese missie van dit Goorse achttal: een bezoek aan de kraker Nederland-Duitsland. Harry Lammertink is coach van het tweede elftal van het Vriezenveense DOS '37. Hij kijkt uiteraard met een extra geinteresseerd oog naar de training. Lachend: 'Ik moet het altijd alleen doen. Advocaat heeft vijf assistenten. Zo kan ik het ook.' Een verslaggeefster van het Duitse radiostation Hitradio uit Frankfurt drukt Lammertink een microfoon onder de neus. De Tukker roemt in zijn beste Duits die Mannschaft als hele goede toernooivoetballers, die er altijd staan op het juiste moment. Lammertink voorspelt een 'unentschieden': 'Ze willen geen van beiden verliezen. Ik vrees dat het een draak van een wedstrijd gaat worden.'
Hoe dan ook, 'Goor' is dinsdag goed van de partij in Porto. Onderhuids is er toch optimisme over Hollands kansen in de slag tegen de Duitsers. Jan van den Berg: 'Reken d'r op dat er iets broeit in de groep. En straks weer gewoon op zijn Hollands met drie spitsen. Ik voel dat we gaan winnen….'

Maar het zat hen niet mee. Het Twentse reisgezelschap was afgelopen zaterdag getuige van een wedstrijd waarin het Nederlands elftal allerminst wist te imponeren. Toen Robbie Keane vlak voor rust met een schitterend doelpunt 1-0 voor Ierland scoorde, daalde de stemming op de tribune van Amsterdam ArenA.
'Ik wil naar huis. Kan de bus ook een uur vroeger weg? Dan kan ik thuis mooi een videootje van Idols opzetten', verzuchtte Tom Hesselink. Hij zei het met een gekscherend ondertoontje. Want ondanks de verloren wedstrijd en het uitblijven van uitbundig gejuich van het Oranjelegioen genoten de prijswinnaars met volle teugen van hun reisje. Na afloop waren ze het volledig met elkaar eens. Man of the match? Dat was Frans Bauer!. Die wist na afloop van de wedstrijd het legioen weer op de banken te krijgen.

'Beste achterhoede van Europa'
Detlev Lassche (31) uit Oldenzaal wil de wedstrijd Nederland-Ierland best nabeschouwen. 'Ik kan heel kort zijn. Treurig om te zien was het. Het Nederlands elftal speelde veel te statisch, zonder enige beleving. Ik zag geen patronen, kon absoluut niet zien wat de speelstijl was. Die ontbrak gewoon.' Detlev heeft zijn uitstapje naar de ArenA te danken aan zijn vriend

Mark Loke (33), eveneens uit Oldenzaal, die de prijsvraag van Villa Tubantia won.
Beide vrienden zijn voetballiefhebbers pur sang. Detlev speelde tien jaar lang in het eerste elftal van Quik '20 en heeft als jeugdspeler zelfs een wedstrijd gespeeld tegen Jaap Stam. 'Stam speelde toen nog bij DOS Kampen. Een prima verdediger. Hij deed het vanavond ook goed, al liet hij wel een steekje vallen. Dick Advocaat hoeft zich niet druk te maken over de achterhoede. Volgens mij hebben we de beste achterhoede van Europa. De bondscoach moet gewoon de speelstijl aanpassen en met drie spitsen het veld opgaan.' Detlev blijft vertrouwen houden in het Nederlands elftal. 'We hebben een gigantisch potentieel, ja toch? En misschien worden we allemaal wel gewoon voor het lapje gehouden en speelt Nederland straks in Portugal de sterren van de hemel.'

'De mix deugt niet'
Eddy Nengerman (43) uit Enschede bekeek de wedstrijd samen met zoon Lars (12). 'We hebben de prijsvragen samen opgelost. Alle vragen van vroeger wist ik te beantwoorden en Lars is helemaal op de hoogte van het voetbalwereldje nu', zegt Eddy op de terugweg. De twee hebben genoten. Maar Eddy heeft nog wel een prima tip voor Advocaat. 'Hij moet absoluut op zoek naar een knecht, een waterdrager, een speler die het vuile werk op wil knappen. Davids heeft dat wel in zich, maar er moeten meer van dat soort spelers het veld in. De mix deugt niet. Een bedrijf bestaat toch ook niet alleen uit directeuren, maar ook uit werknemers?'
Paul Bosvelt is een speler, die Nengerman graag in actie ziet komen.
'Bosvelt moet geen wisselspeler zijn, maar een basisspeler. Gewoon de bal afpakken en weer inleveren. Het probleem is dat er in het Nederlands elftal te veel goede voetballers zitten. Die willen allemaal de bal wel afpakken, maar ze willen er het liefst zelf mee scoren.'

'Nederland moet gedurfd voetbal spelen'
Evert Bosch uit Vriezenveen beleefde zijn debuut. Hij was voor 't eerst in de ArenA en zag voor 't eerst een wedstrijd van het Nederlands elftal. Heel blij was hij toen hij hoorde dat hij een toegangskaartje voor de wedstrijd Nederland-Ierland gewonnen had. Kon hij even uitblazen van de verbouwing van zijn huis. Bosch, oud eerste-elftal speler van Rietvogels, vroeg zijn vriend Gert Bouman uit Haaksbergen mee. Ze hebben elkaar tijdens een wedstrijd van Heracles leren kennen en nemen elkaar sindsdien regelmatig mee naar allerlei wedstrijden. Het duo vermaakte zich opperbest in de ArenA met een biertje, patat en een hamburger op de tribune. 'Nederland moet gedurfd voetbal spelen. Dat is onze kracht, daar staan we om bekend. Advocaat moet de lijn die is ingezet tegen Schotland voortzetten. Dat ging toch prima?'

'Gaaaaaaaap'
Tom Hesselink (32) uit Bennekom kreeg het toegangskaartje van zijn vader.
'Mijn vader woont in Holten en won de prijs, maar is op vakantie. Ik bof dus. Het is de tweede keer dat ik een wedstrijd van Oranje zie. De eerste keer was Nederland-Wales, 1-0, een doelpunt van Gullit. 'k Weet alleen niet meer precies wanneer dat was. Maar het blijft een bijzondere ervaring, zo'n wedstrijd van het Nederlands elftal bijwonen.' Tom krijgt tijdens de wedstrijd van collega's verschillende sms-jes. Hij laat er een paar zien. Ze zijn veelzeggend. Gaaaaaaap......, staat er. Tom is het wel met zijn collega's eens. Het Nederlands elftal mist bezieling. 'Er is absoluut geen chemie en veel te weinig inzet.'

'Advocaat moet eindelijk keuzes maken'
Mark Busscher (9) uit Beckum en zijn vader Tonny (41) hebben het ook prima naar de zin. Mark speelt in E2 van TVO en is niet tevreden over de verdediging van het Nederlands elftal. 'Die Ieren kan zo counteren, zonder dat de spelers afgedekt waren. Er vielen steeds gaten in de verdediging', zegt hij. Vader Tonny vindt dat Advocaat nu eens keuzes moet durven maken.
'Er staat geen team en als Advocaat zo blijft schuiven met spelers lukt dat ook niet meer op tijd. Maar misschien hebben we er voordeel van dat we de eerste poule-wedstrijd tegen Duitsland moeten en krijgen we daarmee het Nederlands elftal op scherp.'

'Slechte generale betekent goede echte wedstrijd'
Kim Kötter (21) uit Losser genoot met vriendin Nikita Marsman (18) uit Enschede (Twentefan bij uitstek) van de Oranjesfeer in de ArenA. 'Heel bijzonder, al dat oranje op de tribune. Dat overweldigde me wel toen ik de ArenA binnenstapte. Ik dacht: jeee.....wat gaaf! En dan die wave. Leuk hoor!
Kim Kötter, die in 2002 miss Nederland werd en later miss Universe Nederland, gaat in Villa Tubantia in Portugal optreden als gastvrouw van de Twentsche Courant Tubantia. Ze neemt het estafettestokje van Jan van Halst over. Ze is laaiend enthousiast over haar nieuwe taak en vindt het een hele eer. Om alvast in stemming te komen voor het EK reisde Kim zaterdag mee naar de wedstrijd Nederland-Ierland. Mijn favoriete speler? Die heb ik niet. Maar ik vond dat Edgar Davids een goeie wedstrijd speelde. Hij was de enige die jaagde.' Dat Nederland de oefeninterland tegen Ierland verloor zegt Kim niet veel. Ze blijft positief over de kansen van Nederland in Portugal. 'Een slechte generale betekent vaak een goede echte wedstrijd'. Kim wil de bondscoach nog wel een mode-advies meegeven. 'Kunnen de spelers van het Nederlands elftal niet allemaal dezelfde voetbalschoenen aandoen? Echt geen gezicht zo!'.

Tukkers zien Oranje als therapie voor de verloren bekerfinale
Ze hadden busreis en kaartje gewonnen met de prijsvraag van Villa Tubantia. Veertig lezers van deze krant beleefden zaterdag Nederland-België live in Eindhoven. Conclusies: een geweldige oranjesfeer, prachtige zitplaatsen maar toch weer een teleurstellend Nederlands elftal.

Weer mee met Tubantia als Nederland tegen Ierland speelt. 'We hebben allebei gewonnen met Villa Tubantia. Dit komt mooi uit.' De conclusies die veertig Tukkers na afloop van Nederland-België trekken zijn eensgezind. De entourage was fantastisch, de zitplaatsen (dicht op het veld) uitstekend en wat de wedstrijd betreft: de ruit op het middenveld moet aan diggelen, de buitenspelers moeten terug in het elftal en Seedorf en Kluivert mogen de selectie verlaten. Hebben we dat niet eerder gehoord?

'Jammer: geen oranjegoal'
Marcel (37) en Mariël (35) Eeftink uit Glanerbrug zijn vanavond voor het eerst bij een wedstrijd van Oranje. Marcel is FC Twentefan en was vorige ook bij de bekerfinale. Marcels moeder won de kaartjes voor de interland en gaf ze aan zoon en schoondochter. De twee vermaken zich optimaal op de Eindhovense tribune. Maar ze missen het moment van een doelpunt voor Oranje. Mariël: 'Die oranjesfeer was echt fantastisch. Kippenvel. Ik was helemaal klaar voor de ultieme uitbarsting van een doelpunt. Enkele keren was het bijna raak. Het is wel heel jammer dat ik die goal niet heb meegemaakt.'

'Tsja, die Seedorf, weer niet'
Werner Kubsch (40) en Agnes Kroeze (40) uit Glanerbrug zijn trouwe oranjesupporters. Voor Kubsch is het zelfs zijn 27ste interland: 'Ik was er in 1985 al bij. Hongarije-Nederland: 0-1, goal Rob de Wit. Vanavond was het niet best. De achterhoede zat goed in elkaar. Tsja, die Seedorf, weer niet. Het is een goeie clubvoetballer maar in oranje laat hij het niet zien.' Agnes: 'Heel lullig. Vorige week Twente met 1-0 verloren. Nu weer. Heel jammer.'

'Vleugels weer terug'
Nico Weeda (54) is penningmeester van FC De Lutte. Elke zomer ziet hij de selectie van Ajax voorbijkomen als de Amsterdammers op trainingskamp neerstrijken in het Twentse dorpje: 'Ik ken ze onderhand wel. Ajax komt al jaren in De Lutte. Een wedstrijd van oranje heb ik nooit eerder meegemaakt. Heel leuk. Een mooie publieksshow voorafgaand aan de wedstrijd. Mooi sfeertje. Wat het elftal betreft: Kluivert hoort er niet in, Sneijder en Van Bronckhorst waren de besten, die ruit op het middenveld werkt niet en de vleugels moeten terug.'

'Sjaak Polak moet erin'
Henk Hondelink (57) en schoonzoon Johan Amtink (34) uit Markelo vermaken zich optimaal in Vak T van het Philips Stadion. Alle voetbalschlagers worden meegezongen en de vlaggen laten ze uitbundig wapperen door het Eindhovense luchtruim. Maar tijdens de wedstrijd zijn ze kritisch: 'Ik zie veel technische fouten.' Als Seedorf tot drie keer toe mistrapt bij een spelhervatting, reiken de Markeloërs Advocaat de oplossing aan: 'Sjaak Polak moet erin'.

'Sla die ruit aan diggelen'
Glanerbruggers Frans Sun (63) en John Meijer (40) hebben na afloop van de interland geen goed woord over voor de inzet van de Oranjespelers. Frans: 'Hoe kun je nou zo slecht spelen voor zo'n fantastisch publiek. Ik begrijp het niet. Ze verpesten het voor zichzelf. De slechtste speler? Zonder twijfel Patrick Kluivert. Stuur die maar naar een nachtclub.' John: 'Het was helemaal niks. Die ruit op het middenveld moet zo snel mogelijk aan diggelen.'

De uitleg is duidelijk en voor de busreizigers blijkbaar voldoende. De behoefte aan het stellen van veel vragen aan Jan van Halst is er niet. Het merendeel gebruikt de terugreis - tot kwart over twee in de prille ochtend - liever als compensatie voor een drastisch ingekorte nachtrust. Of om alvast te dromen van een succesvol EK voetbal voor Oranje of een bezoekje aan Villa Tubantia in Portugal.